1.5 տարի բանտում անցկացրած «Անալիտիկ» կայքի խմբագիր Անի Հովհաննիսյանը, ով մի քանի օր առաջ է, ինչ ազատ է արձակվել, հայտարարում է, որ շարունակելու է պայքարը: Այս մասին <<Հայկական ժամանակ>>-ին տված իր հարցազրույցում ասել է Անի Հովհաննիսյանը
-1.5 տարի այնտեղ ինչո՞վ եք զբաղվել:
- Ես այդ ժամանակը ծախսել եմ իմ ինքնազարգացման վրա, օտար լեզուներ եմ սովորել, մի շարք գիտական ուղղություններ ուսումնասիրել՝ մասնավորապես տնտեսագիտական, ատենախոսությանս վրա եմ աշխատել, բավականին հետաքրքիր գրքեր կարդացել:
- Հիմա արդեն ազատության մեջ ինչո՞վ եք զբաղվելու, շարունակելո՞ւ եք ձերլրագրողական գործունեությունը:
- Նախ՝ առաջին հերթին ես պայքարելու եմ իմ արդարացման համար: Հայաստանում բոլոր ներպետական ատյանները սպառելուց հետո ՄԻԵԴ-ում եմ շարունակելու պայքարս: Իմ կալանավորման հենց առաջին օրվանից ես հայտարարել եմ, որ սա քաղաքական հետապնդում է, քաղաքական հաշվեհարդար՝ տարբեր կառույցների կողմից, քանի որ իրենց ոչ դուրեկան թեմայի եմ անդրադարձել: Ես պայքարելու եմ ոչ միայն իմ անձի համար, այլ նաեւ նրա համար, որ Հայաստանում յուրաքանչյուր մարդ զգա իրեն անվտանգ, մասնավորապես՝ այն մարդիկ, որոնք աշխատում են լրատվական ոլորտում: Փաստացի ստեղծվեց մի վտանգավոր նախադեպ, համաձայն որի յուրաքանչյուր լրատվամիջոցի խմբագիր, սեփականատեր կամ ուղղակի լրագրող կարող է հայտնվել իմ կարգավիճակում: Ստեղծվեց նախադեպ, որ եթե տվյալ լրատվամիջոցն անդրադառնում է ինչ-որ բարձրաստիճան մարդկանց կամ կառույցների ոչ ցանկալի թեմաների, ապա լրատվամիջոցի սովորական համագործակցության պայմանագիրը կարող են դարձնել քրեական հանցագործություն եւ բանտ ուղարկել իրենց ոչ ցանկալի ԶԼՄ-ի խմբագրին կամ լրագրողին։ Վերջին հաշվով, ես եւ Տիգրան Ուրիխանյանը համագործակցության մասին պայմանագիր ունեինք, պայմանավորվածություն ունեինք, այսինքն՝ դա իրավաչափ համագործակցություն էր: Բայց ստացվեց այնպես, որ կարող է այդ կազմակերպությունը, կամ անձը ուղղակի հաղորդում տալ եւ այդ կերպ լրատվամիջոցին լռեցնելու համար խմբագրին տանեն բանտ:
Շարունակելու եմ իմ լրագրողական գործունեությունը: Նշեմ նաեւ, որ ինձ հետ կապ են հաստատել միջազգային որոշ լրատվամիջոցներ, որոնց հետաքրքիր է այս թեման, քանի որ այստեղ խոսքը գնում է լուրջ հարցի մասին, որը վերաբերում է ոչ միայն Հայաստանին՝ այլ առհասարակ մամուլի ազատությանը: Որոշ ժամանակ անց ես որոշակի փակագծեր կբացեմ եւ կարծում եմ, որ դա կարող է տալ միջազգային սկանդալի առիթ: Ես ի սկզբանե միշտ ասել եմ, որ չեմ ցանկանում, որ Հայաստանի Հանրապետությունը որեւէ կերպ վարկաբեկվի միջազգային հարթակներում, քանի որ արդեն այն երեւույթը, որ մամուլի նկատմամբ անօրինական ճնշումներ են գործադրվում՝ վատ է: Կարծում եմ՝ պետք է պայքարել եւ հասնել նրան, որ ոչ թե նման երեւույթների մասին մենք չխոսենք, այլ հակառակը՝ նման երեւույթներ լինելու դեպքում պայքարենք եւ հասնենք նրան, որ այլեւս դրանք չկրկնվեն: Բնականաբար, ես զբաղվելու եմ նաեւ այն հարցերով, որպեսզի այս խնդրի առջեւ չհայտնվեն այլ լրատվամիջոցներ, պայքարելու եմ նրա համար, որպեսզի իմ դեպքը նախադեպ չդառնա եւ կանխվի այս արատավոր պրակտիկայի շարունակումը:
Շարունակությունն՝ այստեղ։
