Ինչ խնդիր է ծագել Արամյանցի առողջարանային համալիրում:
- Նախ` նշեմ, որ նշված համալիրը ունի պատմամշակութային նշանակություն: Այն գտնվում է Ախթալայում և հանդիսանում է հայտնի հայ բարերար Միքայել Արամյանցի առանձնատունը: Այս համալիրը թե իր ճարտարապետական, թե զուտ մշակութային առումով Հայաստանի պատմությունը արտացոլող հուշարձաններից է, որը պետք է լինի մեր և բնականաբար նաև պետության ուշադրության ներքո:
2005 թ-ից ես աշխատում եմ այդ համալիրում: Այն զբաղեցնում է շուրջ 50 հա տարածք: Տարածքի մեծության և համալիրի առկա վիճակից ելնելով պահանջում է որպեսզի այն պարբերաբար սպասարկվի և պահպանվի, ինչն էլ ես և մի քանի աշխատող ապահովում ենք:
Արամյանցի առողջարանային համալիրը տարբեր ժամանակներում պատկանել է տարբեր մարդկանց: Իմ աշխատած ժամանակաշրջանում 2005 թվականից այն պատկանել է Սերոբ Գորգին Տեր-Բողոսյանին այնուհետև որպես սեփականատեր հանդես եկան Մադլեն-Սեդրակ Թաշճյանը, որը Սերոբի կինն էր: Վերջին ժամանակներում համալիրի կառավարման գործառույթները իրականացնում էր փաստաբան Լուսինե Սահակյանը և իր ամուսին ակտիվիստ Արգիշտի Կիվիրյանը:
Ուզում եմ հատուկ նշել, որ Սերոբ Գորգին Տեր-Բողոսյանը բավականի միջոցներ էր ներդրել համալիրը կարգի բերելու համար:
Ինչն է պատճառը, որ հայց եք ներկայացրել դատարան Լուսինե Սահակյանի և Արգիշտի Կիվիրյանի դեմ:
- 2014թ-ից որպես գործատու Արամյանցի համալիրում հանդես էր գալիս փաստաբան Լուսինե Սահակյանը: Այդ ժամանակ էլ ծագեցին մեր խնդիրները:
2014թ-ի օգոստոսից ինձ և առողջարանի մնացած բոլոր աշխատողներին ազատեցին ախատանքից խոստանալով կատարել վերաձևակերպում: Ինչն էլ բնականաբար չարվեց: Ես և մեր մյուս աշխատողները չձևակերպվելով որևէ տեղ շարունակում էինք աշխատել: Սկզբից մեր աշխատավարձը վճարում էր Մադլեն-Սեդրակ Թաշճյանը, իսկ հետո Լուսինե Սահակյանը: Դա տևեց մինչև 2015 թվականի հունվար ամիսը: Այնուհետև Լուսինեն դադարեցրեց վճարումները, իսկ մեր պահանջներին հակառակ ասաց՝ ինչ ուզում եք արեք, չեմ վճարելու: Մի օր էլ նույն Լուսինե Սահակյանի ամուսինը Արգիշտի Կիվիրյանը եկավ համալիրի տարածք և հայտարարեց, որ պետք է տանի Սերոբ Բողոսյանի կողմից տասնյակ հազարներով ձեռքբերված համալիրին պատկանող կահույքը ու վերանորոգման համար նախատեսված շինանյութը:
Մեր աշխատողները հակառակվեցին, ինչ որ մեկն էլ դիմել էր համայնքի ոստիկանության օպերլիազոր Արամ Ռեվազյանին փորձելով խոչընդոտել գույքի տարահանմանը, սակայն վերջինիս չհաջողվեց կանխել գործընթացը և գործադրված ջանքերին հակառակ նշված գույքը տարհանվեց: Այնուհետև ինձ հասան նաև խոսակցություններ, որ այդ գույքը գտնվում է Լուսինե Սահակյանի տանը: Ես և մյուս աշխատողները կանգնեցինք լուրջ խնդրի առաջ թողնել անտերության համալիրը, թե շարունակենք պահպանել այն: Մենք առ այսօր շարունակում ենք աշխատել համալիրում, կատարում ենք մեր աշխատանքը, սակայն չենք ստանում մեր հասանելիք աշխատավարձը: Ինձ համար շատ զարմանալի է, որ իրավապաշտպանի համբավ ունեցող անձնավորությունը նման կերպ է վարվում անտեսելով մեր և այլոց իրավունքները:
Մանրամասները` YN.am կայքում:
