Այս Բաղրամյանն արդեն մերը չէ... Այլ էր հուլիսյան Բաղրամյանը՝ ռոմանտիկ, ասպետական, խանդավառ, ջահելական, հավատով լի, ազատաբաղձ ու ազատատենչ... Խինդի էր նման, չնայած հիմքում պայքարն էր, կռիվն էր ընդդեմ թալանի և հանուն արդարության...
Հիմա ուրիշ Բաղրամյան է՝ մի քիչ կոպիտ ու գռեհիկ, արկածախնդիր, դեպի բռնի ուժը միտվող, ասպետականությունից ու ազնվականությունից հեռու... Այս Բաղրամյանը մի քիչ քուչի է նման: Մենք գիտեինք, թե ինչ է ուզում հուլիսյան Բաղրամյանը: Հիմա չգիտենք... Հիմա վախենում ենք, որ հուլիսյան թռիչքը վերածվի գետնաքարշ գռեհկության...
Ո՞վ փոխեց այս տղաներին, ի՞նչը նրանց փոխեց:
Փառքի գայթակղությանը չդիմացա՞ն, թե՞ հուշաթերթիկներ հայտնվեցին...
