Չինացիները խոսում են 7 տարբեր բարբառով, որոնք բոլորն էլ կոչվում են չինարեն: Մի բարբառով խոսողը մյուսի լեզուն չի հասկանում, բայց երբ մեկը գրում է, մյուսը տեքստը կարող է հասկանալ: Գաղտնիքը գրի` հիերոգլիֆի մեջ է: Այն բառի, նույնիսկ նախադասության իմաստ ունի:
Չինական այբբուբենը բարդ է. ավելի շուտ այն բառարանի էնման, որը սովորում են մի քանի տարում: Չինացիները գրում են ոչ թե ձախից աջ ,ինչպես ընդունված է, կամ աջից ձախ, ինչպես արաբները, այլ վերևից ներքև` ուղղահայաց: Չինական 1-ին գիրքը, որ կոչվում է «Շիցզին»` «Երգերի գիրք», գրվել է մ.թ.ա. 11-10-րդ դարերում:
