«Հայկական ժամանակ»-ում կարդում ենք. «ՀՀ կենտրոնական բանկի խորհուրդը երեկ իր նիստում որոշել է 0.25 տոկոսով նվազեցնել վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքը և սահմանել է այն 8.25 տոկոս: Ֆինանսատնտեսական մասնագիտական քննարկումներից հեռու մեր ընթերցողին այս իրադարձությունը կթվա ոչ էական, իր հետ կապ չունեցող: Իրականում, սակայն, սա շատ էական, երկրի տնտեսության վրա ազդող, յուրաքանչյուր հայաստանցու կենցաղին վերաբերող իրադարձություն է:
Եվ ուրեմն, ինչ է նշանակում ԿԲ խորհրդի այդ որոշումը: Դա նշանակում է, որ տնտեսվարողների տրամադրվում է բիզնես վարկերի և քաղաքացիներին տրամադրվող սպառողական վարկերի տոկոսադրույքը էականորեն չեն նվազի և կշարունակեն մնալ բարձր՝ չափազանց բարձր, աստղաբաշխականորեն բարձր: Իսկ դա էլ իր հերթին նշանակում է, որ տնտեսության «արյան շրջանառությունը» կշարունակի մնալ ցածր, շատ ցածր: Տնտեսվարողների թվի մեջ իրենց քանակով տասնորդական տոկոսներ զբաղեցնող օլիգարխները բիզնես վարելու համար նոր և երկարատև վարկերի մեծ կարիք չունեն, նրանց շրջանառությունը այնքան մեծ է, որ կարողանում են յոլա գնալ առանց այդպիսի վարկերի: Վարկերը անհրաժեշտ են «փոքր», համապատասխան «կռիշ» չունեցող, մի կերպ ծայրը ծայրին հասցնող, տունտեղը գրավադրած տնտեսվարողներին: Վերջիններիս գործունեությունը գրեթե ամբողջությամբ կախված է այդ վարկերից:
Հարուստները, որոնք մեր բնակչության մոտ երկու տոկոս են կազմում, տան համար հեռուստացույց, սառնարան, կահույք գնելու, երեխաների ուսման վարձ տալու ու բուժման ծախսեր հոգալու համար սպառողական վարկեր չեն վերցնում: Սպառողական վարկերի կարիք ունեն միջին և միջինից ցածր եկամուտներ ունեցող մեր քաղաքացիները, որոնք բնակչության մեծագույն մասն են կազմում: Ու այս պարագայում վարկերի տոկոսները ուղղակի փշաքաղեցնող են»:
