Սոխով թրմված որակյալ քացախը կիրառվում է դեղնախտի և փայծաղի մեծացման դեպքում։ Փայծաղի ֆունկցիաներից մեկը կայանում է նրանում, որ զտում է արյունը և հեռացնում արյան հոսքի միջից ծերացած` իրենց դարն ապրած թրոմբոցիտները, որոնք չհեռացվելու դեպքում կկուտակվեն անոթների պատերի վրա և խցանում կառաջացնեն։
Սոխի բոլոր տեսակները և դրանց մասերը պարունակում են նյութեր, որոնք կանխարգելում են աթերոսկլերոզի զարգացումը, իջեցնում են ճնշումը և կարգավորում սրտի աշխատանքը։ Նման հատկություններ ունի նաև սխտորը։ Կանաչ սոխը հարուստ է B2 վիտամինով, որը կանխարգելում է ճարպային նստվածքի առաջացումն անոթների պատերի վրա։
Ժամանակակից բժշկությունը գտնում է, որ կանաչ սոխն ամրացնում է սրտի մկանը և անոթների պատերը, նաև կա կարծիք, որ «վատ» խոլեստերինը կուտակվում է անոթների բորբոքված, վնասված հատվածներում։
Կանաչ սոխում պարունակվող արժեքավոր ֆիտոնցիդները կարելի է համարել դրա սեփական իմունային համակարգի հիմնական «զենքը», դրանց օգնությամբ սոխը պաշտպանվում է ցրտահարություններից և վնասատուներից։ Ֆիտոնցիդներն ունեն և հակաբակտերիալ, և հակամանրէ ակտիվություն, այդ իսկ պատճառով սոխը և սխտորն անփոխարինելի են համաճարակների ժամանակ։
Կանաչ սոխն անհամեմատ շատ է օգտագործվում թարմ վիճակում, քան գլուխ սոխը կամ սխտորը։ Կանոնավոր ուտելու դեպքում ամրանում է օրգանիզմի դիմադրողականությունը, մաքրվում է արյունը, բարելավվում աղիների օգտակար միկրոֆլորան։ Սոխը վերականգնում է ուժերը, հանգստացնում է նյարդերը, օգտակար է մաստոպատիայի, պրոստատիտի, աթերոսկլերոզի և հիպերտոնիայի ու այլ սիրտ-անոթային հիվանդությունների դեպքում։
Կանաչ սոխը բուժում է անգինան, դիսբակտերիոզը, գլխացավը, գրիպը, մրսացությունը, շաքարային դիաբետ և այլ հիվանդություններ:
