Anton Nossik-ը իր բլոգ ցանցում գրում է.
Ես երբեք Ադրբեջանում չեմ եղել: Եվ երբ ՌԴ կառավարության կողմից հրավիրվեցի որպես պատվավոր հյուր, բնականաբար, հրավերն ընդունեցի:
Դժբախտաբար, դրանից հետո Ադրբեջան վերադարձավ Ռամիլ Սաֆարովը` այն կենդանին, ով քնած ժամանակ կացնահարել էր ազգությամբ հայ զինակցին: Ադրբեջանում այդ կենդանուն դիմավորեցին որպես ազգային հերոսի:
Ես կարծում էի` մի երկիր, որն ունի այսպիսի ազգային հերոսներ, ես թերևս կխորշեմ:
Եվ չգնացի:
Ես մեծ հաճույքով Բաքու կգնայի: Ասում են` գեղեցիկ քաղաք է: Բայց, քանի որ, այնտեղ գովերգում են Ռամիլ Սաֆարովի սխրանքը, այնտեղ ոտք չեմ դնի:
Երբ նրանք կհասկանան, որ քնած հային սպանելը, դա նույնչափ հանցագործություն է, ինչպես քնած ադրբեջանցուն, ռուսին կամ հրեային կացնահարելը, այդ ժամանակ կգնամ:
Բայց մինչ դուք Ռամիլ Սաֆարով ազգային հերոսի կարգավիճակում եք գտնվում, ես ցանկացած ադրբեջանցու ՌԴ-ը մուտք չգործելու կողմնակից կամ աջակից կլինեմ: Որովհետև այստեղ մեզ մեր կեղտն էլ է բավականեցնում:
