Այսօր ակամա հիշեցի ադրբեջանցի ականավոր բանաստեղծ Լոբզիկ Ազիկովի անմահ քառատողը։ Քառատողի հնչյունական ողջ հմայքն արտահայտելու համար՝ գրում եմ հայատառ.
«Ադնաժդի փաետ ուվիձել Հեյդառա,
Փիրիկռասնի վ ժիզնի փաետա մամենտ։
- Նա՞սըր սըն, բա՛բա, - սփռասիլ ու Հեյդառա։
Հեյդառ նե ատվեծիլ... Օն բիլ մանումենտ»։
