Մարդու իրավունքների պաշտանի ինստիտուտի ներկայիս վիճակի, ներքաղաքական գործընթացների շուրջ զրույց ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Սամվել Ֆարմանյանի հետ:
Մարդու իրավունքների պաշտպանի զեկույցի վերաբերյալ Դուք բավականին կոշտ կարծիք հայտնեցիք: Ի՞նչը Ձեզ ստիպեց նման կոպիտ ելույթ ունենալ:
Իմ կողմից հնչեցված ելույթն ուղիղ համեմատական է ՄԻՊ-ի զեկույցի անլրջությանը: Ես ներկայացրեցի իմ տեսակետը՝ հիմքում դնելով փաստեր.
1.ՄԻՊ-ի ինստիտուտն ամբողջ աշխարհում, այդ թվում եւ Հայաստանում, հիմքում պետք է ունենա հանրային բարձր հեղինակություն: Եթե մենք հետեւենք քննարկումներին, ապա կտեսնենք, որ Մարդու իրավունքների պաշտպանը ո՛չ իշխանության, ո՛չ էլ ընդդիմության կողմից չի ընկալվում, չկա այդ վստահությունը: Քաղաքացիական ակտիվ հատվածի, տարիներ շարունակ գործող տասնյակ իրավապաշտպան կազմակերպությունների մոտ նույնպես չկա վստահություն դեպի ՄԻՊ-ը:
Հաջորդ կարեւոր գործոնը ՄԻՊ-ի գործունեության մասով հանրային տեղեկացվածությունն է, որ ոչ միայն բարձր չէ, այլ նաեւ վերջին տարիներին նվազել է: Այսպիսով, կարող ենք փաստել, որ հանրային հեղինակությամբ օժտված ՄԻՊ չունենք:
2.Մարդու իրավունքների պաշտպանն իր զեկույցում անվերջ հղում է կատարում միջազգային տարբեր կազմակերպություններին, բայց չէ՞ որ ՄԻՊ-ն իր գործունեությունը ծավալում է ՀՀ-ում, ուստի պետք է ունենա ենթադրություններ, որոնք հիմնված կլինեն իր սեփական ուսումնասիրությունների վրա: ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին պետք է հղում անեն, այլ ոչ թե ինքն իր զեկույցում պետք է հղում անի միջազգային տարբեր կազմակերպություններին:
3.Տարբեր կարեւոր հարցերի մասին ծիծաղելի եւ փնթի ներկայացված կարծիքներ կան:
Ես իմ ելույթով ցանկացա իմ կարծիքը ներկայացնել: Մենք կարող ենք աչք փակել կամ էլ ասել այն, ինչ մտածում ենք, բայց փաստը մնում է փաստ, որ մենք այս ընթացքում կորցնում ենք ՄԻՊ-ի նման կարեւոր ինստիտուտը:
Շարունակությունը կարդացեք «Անալիտիկ» շաբաթաթերթում
