Երբ որ շուրջդ ամեն ինչ սկսում ա փլվել, ձեռքերիցդ պլստալով փախնում ա կյանքդ, ամեն ինչ սկսում ա գոլորշիանալ` թե ներսում, թե դրսում, թե շուրջբոլորդ, իմունիտետ ես ձեռք բերում վատ ու կործանանար` անդադար քեզ հայտնվող բոթերի նկատմամբ, միշտ գտիր մի լուսավոր կետ ու մի զսպիր ծիծաղդ :)))
Ասում եմ՝ մի հատ իմանայի ինչի՞դ վրա ես տենց ուրախացել:
Ռ.- Կյանք, դե ստեղից որ հանեցին, տնից էլ հո չե՞ն հանելու, կգնամ տուն, մի հատ բարի, սիրուն կաֆելչիկ կգտնեմ, հետը կամուսնանամ, ուրախ-զվարթ կապրենք ...:))))
աաահահահահա
