Գեղամ Ասլամազյանը իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է․
Սփյուռքի նախարարությունն հերթական անգամ ապացուցեց, որ մեր հարկատուների փողեով ի ամբող պորտաբուծական կառույց ենք պահում, որը բացի մարդկանց նյարդայնացնելուց ու հիասթափեցնելուց ուրիշ բանով չի զբաղվում։
Ահա խնդրեմ, մարդ լինի, տիկին Հրանուշ Հակոբյանին հարցնի, թե ինչ է պետք խմել ու ինչքան, որպեսզի «դաբրո» տալ ու մասնակցել «100 բարձ ապրելու համար» տիպի մառազմատիկ միջոցառմանը... Ինչու եմ ես հօիմա այսքան սուր արձագանքում դրան. փորձը ցույց է տվել, որ եթե սոցցանցերում աղմուք չի բարձրանում, մեր հանճարների կրեատիվը սկսում է «գերպրոդուկտիվ» աշխատել ու եթե հիմա անարգանքի սյունին չգամենք այս հիմարության հեղինակներին, ապա վաղը կառերեսվենք «100 յորղան՝ պատսպարվելու համար», «100 թաշկինակ՝ ցեղասպանության ցավի արցունքները մաքրելու համար», «100 տնակ՝ արի տունի համար» և այլ նմանօրինակ ցնդաբանությունների։
Իսկ առհասարակ, այս տիկնոջը պետք է մեկուսացնել ցանկացած պատասխանատու պաշտոն զբաղեցնելուց, իսկ իդեալականում՝ ընդհանրապես լուծարեն սփյուռքի նախարարությունը՝ որպես Հայաստանը ամենաշատըխայտառակող ու անհարմար դրությունների մեջ գցող պետական ինստիտուտ։
Չնյածա, ինչ որ տեղ սիմվոլիզմ էլ կա այս ամենում։ Երբ որ միայն բուրդ չփխելու համար պիտանի տիկնոջը կարգում ես նախարար, բանականաբար ցեղասպանության 100-ամյակը նա ընկալելու է իրեն հասկանալի կատեգորիաներով՝ բարձ, յորղան, դոշակ, խալաթ, ջազվե, բիգուձի...
Սիրելի Սփյուռքի նախարարություն ու այլ պետական մարմիններ, խնդրում եմ, կտրականապես դադարեկ այս տիպի ցանկացած նախաձեռնություններն ու ակցիաները։ Ձեր նախաձեռնողականության երեսից, անգամ հայերի համար է այս 100-ամյակը խեղկատակության վերածվում։
