Ասենք, նման պատկեր ձևավորելու մեջ որևէ ինտրիգ չկար, անսպասելի ոչինչ չկար:
Ամեն ինչ համապատասխանում էր իշխանությունների մշակած սցենարին, այն «տեսլականին» , որը նախագծվել էր տակավին սահմանադրական բարեփոխումների մասին խոսակցություններն ասպարեզ հանելու պահին:
Միակ «խոչընդոտը» հանդիսանում էր «Բարգավաճ Հայաստանը» , որը մերթ իշխանական, մերթ էլ «ժողովրդական խաղեր,, էր տալիս՝ մի ճամբարից մյուսն անցնելով, հանրային «փոթորիկներ» բարձրացնելով, ապա հաճույք ստանալով իշխանությունների հետ մերձեցումներից:
Իսկ վերջին շրջանում ակնհայտ էր, որ Նաիրա Զոհրաբյանի գլխավորած քաղաքական ուժն ամբողջապես անցել է իշխանության ենթակայության ներքո և կատարում է այն գործառույթները, որոնք ստանձնել էր 2007 թվականին...
Կարդացեք «Անալիտիկ շաբաթաթերթ»-ում
