Վարդան Աճեմյանը ծնվել է սեպտեմբերի 2-ին Վնաւոմ: Ավարտելով Երևանի գեղարվեստական ուսումնարանը, 1924-ին նա ընդունվում է Մոսկվայի դրամատիկական ստուդիան՝ դասեր առնելով Ստանիսլավսկու, Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի, Վախտանգովի բեմադրություններից։ Գալով Թիֆլիս՝ դառնում է Թիֆլիսի հայ դրամատիկական ստուդիայի ղեկավարը, որտեղ բեմադրում է Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հաղթական սիրո երգը» պիեսը։ Հայրենիք վերադառնալով արդեն որպես պրոֆեսիոնալ բեմադրիչ, նա 1928 թվականին դառնում է Լենինականի պետական թատրոնի հիմնադիրներից մեկը և հենց այստեղ էլ բեմադրում իր առաջին ներկայացումները՝ վկայելով, որ ասպարեզ է եկել արդիականության հարցերի հանդեպ զգայուն, լայն մտածողության և վառ ձիրքի տեր մի արվեստագետ։ 1930-ականների վերջին նա տեղափոխվեց Երևանի Առաջին պետթատրոն։ Աճեմյանն իր բեմադրած պիեսներից շատերի համահեղինակն է եղել, ինչպես նաև իր բեմադրությունների նկարչական ձևավորման համահեղինակը։
ՎարդանԱճեմյան ռեժիսոր, թատերական գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1965), Սոցիալիստական Աշխատանքի Հերոս (1975), Ստալինյան 3-րդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1951)։
Բեմադրություններ
- Դերենիկ Դեմիրճյանի «Երկիր հայրենի»,
- Գաբրիել Սունդուկյանի «Էլի մեկ զոհ»,
- Փափազյանի «Ժայռ»,
- Անտոն Չեխովի «Բալենու այգի»,
- Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Նամուս»,
- Ալեքսանդր Շիրվանզադեի«Քաոս»,
- Գ.Բորյանի «Նույն հարկի տակ»,
- Եղիշե Չարենցի «Դեպի ապագան»,
- Պագոդինի «Երրորդ պաթետիկականը»,
- Վիլյամ Սարոյանի «Իմ սիրտը լեռներում է»,
- Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլետ»,
- Լազգերյովի «Բեկում»,
- Նաիրի Զարյանի «Արտավազդ և Կլեոպատրա»,
- Եվրիպիդեսի «Իֆիգենիան Ավլիսում»,
- Զ.Դարյանի «Հանրապետության նախագահը»,
- Մաքսիմ Գորկու «Հատակում»:
