Գյումրեցի ընտանիքի դաժան սպանությունը եւ դրան հաջորդած զարգացումները շարունակում են մնալ հասարակության լայն շերտերի, հասարակական ու քաղաքական գործիչների ուշադրության կենտրոնում: Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի զինծառայողի կողմից իրականացված սպանդն իսկապես որեւէ բացատրություն չի կարող ունենալ: Սակայն մեր կողմից քննարկվող թեման այս անգամ այլ հարթության վրա է:
Եվ այսպես՝ դեպքից անմիջապես հետո տարբեր ամբիոններից հնչեցին կոչեր ռուսական ռազմաբազան Գյումրիից հեռացնելու, հայ-ռուսական դարավոր բարեկամական կապերը խզելու, եւ ՌԴ իշխանություններին որպես թշնամի հայտարարելու մասին:
Որքանո՞վ է տրամաբանական ռուսական ռազմաբազան Գյումրիից հանելու վարկածը: Արդյո՞ք նման կոչեր անողները գիտակցում են, թե ինչ կարող է լինել այս դեպքում: Ռազմավարական դաշնակցին մեղադրել տեղի ունեցած սպանության մեջ, մեղմ ասած, անգրագիտություն է:
Մտքի «գիգանտներն» անգամ հայտարարեցին, թե ռուս զինծառայողի կողմից իրականացված սպանդով պաշտոնական Մոսկվան ցանկանում է ցույց տալ, որ ինքն է իրավիճակի տերը եւ որ Հայաստանին լռեցնելու միտում կա:
Հայ-ռուսական հարաբերությունները դարեր շարունակ եղել են բարի-դրացիական, եւ նկատի ունենալով որ մեր երկիրը, որն այս տարվա հունվարի 2-ից արդեն պաշտոնապես ԵՏՄ անդամ է, եւ որի զարգացման՝ այդ թվում տնտեսական հեռանկարները կապված են Եվրասիական տնտեսական միության հետ, չէր կարող այս «պարզունակ» քայլին գնալ:
Հանրապետության երկրորդ քաղաքում տեղի ունեցած ոճրագործության հիմնական վարկածներից մեկն էլ, որը տարածվեց տարբեր վերլուծաբանների եւ քաղաքագետների կողմից, դա այլ երկրի կողմից իրականացված պատվերն էր: Այլ կերպ ասած, ռուսական ռազմաբազայի զինծառայողը գործել է հրահանգով: Եթե այս վարկածը հաստատվի, ապա շատ հարցեր իրենց պատասխանը կստանան:
Նկատենք, որ Ռուսաստանի հասցեին մեղադրանքներ հնչեցնողների շրջանակն այնքան էլ լայն չէ: Դա վկայեց նաեւ երեկ ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան շենքի մոտ տեղի ունեցած «բողոքի ակցիան»: Մի քանի քաղաքացիներ՝ ընդ որում անգլերեն լեզվով պաստառներով (սա արդեն մտորելու տեղիք է տալիս) մի քանի րոպե գոռգոռացին դեսպանատան շենքի դիմաց, նկարահանվեցին եւ արագ հեռացան:
Սակայն գլխավոր հարցը ՝ կապված բուն հանցագործության իրականացման հետ, թե ինչպե՞ս կարող էր մեկ անձը գնդակահարել 6 հոգու, կամ ինչպե՞ս կարող էին հարևանները չլսել ձայները կամ լսելու դեպքում չարձագանքել արագորեն և տեղեկանալ կատարվածի մասին միայն մի քանի ժամ հետո:
Հ.Գ. Տեղի ունեցած սպանդի քննությունն իրականացնելու է ռուսական կողմը, եւ Ռուսաստանը պետք է, որ շատ ավելի շահագրգռված լինի, որ շատ հարցեր պարզաբանվեն ու անպայմանորեն հայկական կողմին տրամադրի այդ հարցերի պատասխանները՝ հասարակական թշնամանքը կանխելու նպատակով: Հանցագործության դրդապատճառների և այլ մանրամասների բացահայտումը և հայկական կողմին դրանց տրամադրումը պետք է առաջին հերթին մտահոգի ռուսական կողմին, քանզի ամեն ինչ պարզաբանվելուց հետո միայն կթուլանա հայ հասարակության մոտ առաջացած թշնամանքը Ռուսաստանի նկատմամբ՝ թեկուզ և այդ թշնամանքը լինի էմոցիոնալ հարթության վրա: Անպատասխան կմնա միայն մի քանի ամսական Սերյոժայի հարցը...«Իսկ որտե՞ղ են մաման ու պապան...»:
Սարգիս Մինասյան
