Այս իրադարձությունները ո´չ ժամանակին են ո´չ էլ տեղին. Լարիսա Ալավերդյան

Ներքաղաքական խնդիրների շուրջ analitik.am-ը զրուցել է «Ընդդեմ իրավական կամայականության» ՀԿ-ի նախագահ Լարիսա Ալավերդյանի հետ:

Տիկին Ալավերդյան, որքանո՞վ է խելամիտ փետրվարի 20-ին ընդդիմության հրավիրած հանրահավաքը: Անվտանգության տեսանկյունից, արդյոք այն վտանգավոր չէ՞ երկրի և ժողովրդի համար: Հանրային կյանքը քաղաքական և քաղաքացիական ցնցումների մեջ չի՞ ընկնի:

 

- Նախ ասեմ, որ ես կողմնակից եմ, որպեսզի արթուն մնա ժողովուրդը: Այսինքն՝ եթե կա խնդիր, ուրեմն պետք է հնչեցվի:  Բոլորովին այլ բան է, թե ինչպես դա պետք է արվի. արդյոք դա պետք է լինի բախումային սցենարներով…հակաբախումային սցենարներին կողմնակից լինելը լրիվ այլ բան է: Ուստի պետք է հորդորել իշխանությանը, որը միտված է ավելի ուժային գործողությունների, զերծ մնալ վտանգավոր սցենարներից: Ընդդիմությունը ևս պետք է անի ամեն ինչ, որպեսզի բախումնային սցենարներ չզարգանան՝ առավել ևս այս ժամանակահատվածում, երբ պետք է նշվի Ցեղասպանության 100-ամյակը:

 

Եթե դա խորքայի խնդիր է, որը ունեինք վաղուց, ապա կարելի էր սպասել և ավելի ուշ իրագործել… Ի՞նչն է ստիպում մեզ  ազգի համար կարևորագույն այդ ամիսներին նման քայլերի գնալ: Բոլոր դեպքերում կհորդորեի երկու կողմերին էլ, որ թույլ տան զայրույթը անցնի, ինչպես ասում են՝ գիշերը անցնի զայրույթով, այսինքն՝ գիշերից հետո լինեն ավելի հավասարակշռված: Կհորդորեի, որ մինչև ապրիլի վերջ սպասեն:

Տիկին Ալավերդյան, որպես իրավապաշտպան, ի՞նչ եք կարծում, ինչ հեռահար նպատակներ կարող է ունենալ ԲՀԿ կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանին անձեռնմխելիությունից զրկելը: Ինչպե՞ս կորակեք դա:

- Տվյալ դեպքում դրանք քաղաքական գործողություններ են, որոնք դիտարկվում են որպես քաղաքական հետապնդումներ: Հստակ պետք է ասել, որ դա ,տվյալ դեպքում, դատապարտելի է:

Ըստ Ձեզ, հնարավո՞ր է նրա նկատմամբ ձերբակալություն, քրեական հետապնդում իրականացվի:

- Ես վաղուց եմ այդ մասին ասել՝ մեր երկրում ինչ ուզես կարող է տեղի ունենալ, բայց փորձը ցույց տվեց, որ բոլոր այդպիսի դեպքերը ավարտվել են նրանով, որ մեր իշխանությունը ոչ մի անգամ չի կարողացել համապատասխան ապացուցողական որևէ բազա գտնել: Այդ իսկ պատճառով, ես կոչ կանեի իշխանություներին և պատկան մարմիններին լինել շատ ավելի խոհեմ: Այդ ի՞նչ պետք է մենք անենք, երկու կողմին եմ ասում, որը չենք կարող անել Ցեղասպանության օրը միջազգայնորեն նշելուց հետո: Ես գտնում եմ, որ դա իրապես ոչ ժամանակին և ոչ էլ տեղին է: Ինչո՞ւ դա չարվեց ճիշտ ժամանակին: Անհիմն է այն, որ որոշել են հենց այդ օրը, հենց հիմա և այլն: Եթե հիմքեր կային դրա համար և թաքցվել են, ապա պետք է հասկանալ՝ դա ինչ պատճառով է արվել:

Հասմիկ Մովսիսյան